Collectie: ACS
Duo Reges: constructio interrete. At hoc in eo M. Atque ab his initiis profecti omnium virtutum et originem et progressionem persecuti sunt. Res enim se praeclare habebat, et quidem in utraque parte. Illud quaero, quid ei, qui in voluptate summum bonum ponat, consentaneum sit dicere. Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? Cur id non ita fit? Haec dicuntur fortasse ieiunius;
- Et harum quidem rerum facilis est et expedita distinctio.
- At iste non dolendi status non vocatur voluptas.
- Rem unam praeclarissimam omnium maximeque laudandam, penitus viderent, quonam gaudio complerentur, cum tantopere eius adumbrata opinione laetentur?
- Sed haec ab Antiocho, familiari nostro, dicuntur multo melius et fortius, quam a Stasea dicebantur.
- Nisi autem rerum natura perspecta erit, nullo modo poterimus sensuum iudicia defendere.
- Hic quoque suus est de summoque bono dissentiens dici vere Peripateticus non potest.
